สิ่งที่อยู่ใกล้ ๆ ตัว...แต่เรามองข้ามไป

อุตสาห์มานั่งเรียน ทุกๆ วัน เรียนไปก็ปวดกบาล ฉะนั้นอย่าได้เรียนมันเลย (กราบ)

ปัญญาต๊อกแต๊ก อิโหล่ โต๋เต๋ สอบไม่ OK เลยเรียน 8 ปี (กราบ)

เสี้ยวหนึ่งของอารมณ์

อยากบอกกับเธอว่า อย่าดีกับฉันเกินไป เพราะจะทำให้ฉันคิดถึงเธอ

อยากบอกกับเธออีกว่า อย่าเอาใจใส่ฉันจนเกินไปเพราะจะทำให้ฉันชอบเธอ

อยากวอนกับเธออีกเหมือนกันว่า อย่าวานกับฉันมาเกินไป

เพราะฉันอาจจะเผลอใจไปรักเธอ...

เพราะมันจะสร้างความทุกข์แก่ฉันมากมาย ถ้าฉันเกิดรักเธอโดยที่ฉันรู้แก่ใจว่า...

เธอไม่ได้รักฉันแม้แต่นิดเดียว...

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต

แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้...อย่าได้เสียน้ำตา

แต่จงดีใจที่เราได้พบกันและเขาทำให้เรามีความสุขแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม

เพราะเวลาจะเป็นเครื่องชี้บง ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆเขาจะต้องกลับมา...

คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ

ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้น

เพียงแค่...เขาเอ่ยวจีทักทายคุณด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง

ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่าน

ผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข ถึงกระนั้นก็ตามบางทีคุณก็ไม่รู้สึกตัว

และยังชอบปฏิเสธว่า คุณไม่ได้ชอบเขา และคุณไม่ได้รักเขา...

ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจคุณได้เมื่อคุณคิดถึงใครแทบทุกขณะจิต

และเมื่อคิดถึงแล้วทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาด

อย่าสละความสุขส่วนตัวให้แก่คนๆนั้น

แม้ว่าคุณจะเจ็บปวดแม้ว่าคุณจะเจ็บปวดก็จะทน

ขอเพียงแต่ว่าอย่าให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด

อย่าหันหลังให้กับความรักในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณ

อย่าได้ไล่มันออกไปจากคุณ เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น....

สักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า...

สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้น...แท้จริงแล้วครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิดตัวคุณนี่เอง

จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณ...

มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะพบคนที่รักคุณจริงๆ

เพราะหัวใจที่จริงจังซื่อตรงหาได้ไม่ง่ายนัก และมีคุณค่าสูงเหลือเกิน

บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิต

ไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง

แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยง

ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คุณมีความสุขมาก

จงมุ่งไปหามันเพราะในจังหวะชีวิตคนเรา เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ซ้ำอีก

เวลาไม่เฝ้าคอยใคร ถ้าคุณคิดว่าได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ...

จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า

อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าคลอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้

ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง...

คนเรามักไม่เห็นคุณค่าความสำคัญของคนที่เรารักและใกล้ชิดกับเรา

จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป

จงมีความกล้าหาญที่จะรัก

แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญเสียมันไปในที่สุดก็ตาม...

ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าจะเผชิญกับมัน

สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดในชีวิตคนเราก็คือการเสาะหาใคร

สักคนหนึ่งที่รู้จักความบกพร่องด่างพร้อยของเรา

ความไม่ดีของเรา ความแตกต่างของเรา แต่เขาก็ยังรักเราอย่างสุดจิตสุดใจ...

ถ้าคุณพบคนอย่านี้ จงรักเขาให้หมดหัวใจคุณ...

เพราะคุณจะหาคนอย่างนี้ไม่ง่ายนัก หรืออาจไม่พบอีกเลยในชีวิตคุณ....